نشریه افق اندیشه

 

چهارمین شماره نشريه افق انديشه، (آذر و دی ۸۷) منتشر شد.

 

فهرست مطالب (مي توانيد هر بخش را جداگانه دانلود كنيد): 

 

جلد             download

 

يادداشت      download 

 

من ساحل نیستم، موجم * هستم اگر میروم، گر نروم نیستم/ ميثم غنيان

 

جامعه          download

 

دو راه و دو نگاه: برابري جنسيتي و بي عدالتي جنسيتي/ فيروزه صابر                                                                                                                                          

متن اعلاميه جهاني حقوق بشر                                                             

 

انديشه        download

 

ليبراليسم و سوسياليسم، دو دوست اما بيگانه/ احمد زيد آبادي                                             

 

ورجاوندي فرهنگ و انديشه ي ايراني/ دكتر تدي شيدرا                          

 

سنگسر       download 

 

جشن هاي ملي سنگسر، تير م يي سيزده/ استاد چراغعلي اعظمي

 

چند شعر از كيانوش حيدريه                                                                                               

 

هنر             download

 

استاد كيوان مصباحي سنگسري                                    

 

ادبيات          download

 

درماندگي شخصيت ايراني و بازخواني آن در آثار غلامحسين ساعدي/ امير حكايت                               

 

برگ هايي از زندگي احمد شاملو، شاعر آزادي     

 

فروغ، شاعره اي جستجوگر/ احمد شاملو                               

 

مختصري از فروغ فرخزاد                                                              

 

داستان: شب سوم / گيتا گرگاني                                                          

 

شعر: احمد شاملو، محمد مختاري، كيانوش حيدريه و...                   

 

تاريخ           download

 

شرح واقعه غم انگيز شانزده آذر ١٣٣٢                                                                                    

 

به مناسبت شهادت ميرزا تقي خان اميركبير     

   

* براي دريافت مقالات منتشر نشده در نشريه روي ادامه نوشته كليك كنيد         

                       

|+|

مسابقه افق اندیشه

|+|

آشو زرتشت

سالگرد درگذشت پیامبر ایراني، اَشو زرتشت  

 

زرتشت، زردشت، زردهُشت یا زراتُشت و به لاتين Zoroaster و در اوستا زرثوشتر به مانك (معني) "دارنده‌ي روشنایی زرین‌ رنگ" يا به گزارش ديگر "دارنده‌ي شتر زرد فام" و سرانجام به مانك "ستاره‌ي زرین" است.

زرتشت پيام آور خرد و آزادی و بنیادگذار كيش زرتشتی یا مزدیسنا و سراينده‌ي گاتها است.

پنجم دي روز خير "خورا"، روز درگذ‌شت اشوزرتشت است. اشو زرتشت پس از پايان پيام آوری خود كه آموزش راستی، آزادی انديشه، آشتی و همزيستي به مردم بود، در شهر بلخ به سر می برد. در هفتاد و هفت سالگی او بود هنگامی که گشتاسب کیانی و پسرش اسفندیار، فرمانروای بلخ از پایتخت بيرون رفته بودند. فرمانروای تورانی "ارجاسب" كه دشمن ديرينه‌ي زرتشت بود، درنگی يافته و توربراتور را با لشگر بزرگی به بلخ فرستاد. تورانيان دروازه‌ي شهر بلخ را در هم شكستند و هنگامی كه اشو زرتشت با لهراسب و گروهی از پيروانش، در آتشكده‌ي نوبهار شهر بلخ به نيايش سرگرم بودند به زخم شمشير كشتند.

اشو زرتشت گرچه از جهان رفت و از ديدگان پنهان گشت، ولی روان پاكش همراه با اندرزها و آموزش‌های جاودانه‌اش پيوسته زنده ماند. بزرگ مردی که پس از هزارها سال هم‌چنان نام، راه و اندیشه‌اش بر تارک هوشمندي راست اندیشان و فيلسوفان بزرگ جهان می‌درخشد.

گاتها از هر گونه کژباوری ديني، دين نموداری (تعصب دينی)، افسانه‌ها، سخنان پوچ و پندارهای بيهوده تهی است و يگانه نوشتار ديني در جهان است كه از زمان‌هاي كهن با کژباوری‌ها ستيز می‌كرده است و اين يكی از ويژگي‌هاي گاتها است كه مايه‌ي شگفتی بسياری از پژوهشگران بزرگ جهان گرديده است و براستي اين نشان از فرزانش ژرف اين آيين دارد.

اشو زرتشت آموزگار و پايه گذار خو و منش نيك و راستي در گيتي بود كه به گفتار كوتاه او "پندار نيك، گفتار نيك، كردار نيك" شناخته شده است، و از ديدگاه پژوهشگران، تنها همين سه وَچَك (جمله) پايه‌ي بنيادين مردم سالاري (دمكراسی) و شيوه‌ي سازماندهی انديشه‌ها و سُهش‌ها (احساسات) و در پی آن پيشرفت در جهان امروز شناخته شده است.

اين روز در گاهنامه ايرانی 3746 تنها روزی است كه جشن نيست، ولی روز سوگواری هم نيست!

در اين روز زرتشتيان گردهم می‌آيند و به نيايش، خواندن گاتها و پختن آش می‌پردازند، ولی به هيچ روی سوگواری يا جامه‌ي سياه بر تن نمی‌كنند. از ديدگاه آنان، درگذشت، زايش دوباره و پيوستن به اهورامزدا است، پس روان مردگان نيازي به سوگواري ندارند و اندوه برای درگذشتگان مايه‌ي رنج روان آنان خواهد شد.

شايد اين يگانه آييني در جهان باشد كه سوگواری، اندوه، گريه كردن، سياه پوشيدن، بوسيدن و زانو زدن در برابر نيايشگاه‌ها، كرپانی (قربانی)، پتيست (نذر) و... در آن نمی‌توان يافت.

ستيز من تنها با تاريكي است و برای ستيز با تاريكی، شمشير به روی تاريكی نمی كشم، چراغ می افروزم... (اشو زرتشت)

|+|

اقیانوس خفته

                      

 

شن هاي روان ساحل چقدر تكراري شده است!

اقيانوس پر تلاطم ديروز را از امواج سركش خبري نيست

ما با چوبكي بر آبهاي آسوده خاطر تلنگر مي زديم

ما مردماني دل شكسته در حاشيه ي اقيانوس آرام شنا مي كرديم

تا شايد بار ديگر شلاق امواج خروشان را بر ساحل ببينيم

كوسه هاي وحشي صداي نفس هامان را شنيدند

تا قلمروشان فرسنگ ها فاصله بود

ولي بر تمامي پهنه ي وسيع اقيانوس علامت شنا ممنوع زده اند

 

رهگذري از سرزمين هميشه بهار مي گفت

كه در آنجا نيز

از تشعشع امواج خورشيد جز منت نيافته اند

پشه گان از فقدان سربازان حشره كش شادمانند

و موش ها در گندم زارهاي بدون مترسك پايكوبي كرده اند

مرد روشنفكر مآب عصر تنهايي از موش هاي صحرايي هراسان است

 

در پايين ترين لايه هاي آبي، زير جلبك ها، كودكي اكسيژن مي سوزاند

آيا صداي نفس هاي او را هم مي شنوند؟

                                                                                                                                                                    

|+|