يادي از استاد چراغعلي اعظمي سنگسري

» حميد مستخدمين حسيني
پرواز را به خاطر بسپار
پرنده مردني ست.
فروغ فرخزاد
استاد چراغعلي اعظمي سنگسري در سال ١٣۰٣ شمسي در يكي از خانواده هاي اصيل خيلخون سنگسري به دنيا آمد و در دامان پدر و مادري فرهنگ دوست و در ييلاق هاي سرسبز و دامنه كوه هاي البرز مركزي، ميان مردمان غيور ايل سنگسري رشد و نمو پيدا كرد و توانست با تلاشهاي خود به مدارج بالايي در مجامع بين المللي علمي دست يابد. او با خط و زبان فارسي ميانه (پهلوي) آشنايي كامل داشت و با زبان فارسي كهن و خط ميخي مربوط به زمان هخامنشيان نيز آشنا بود و واژه نامه خط ميخي را بعنوان راه گشاي خط ميخي به صورت زيراكس منتشر كرد. او همچنين خط كوفي را نيز به سهولت مي خواند. به ايرانشناسي و ايران و به خصوص خود سنگسر به معناي واقعي كلمه عشق مي ورزيد و در اين زمينه ها مطالعات و تحقيقات بسيار وسيعي انجام داده بود كه گواه اين مدعا، آثار بزرگي است كه از خود بر جاي گذاشته است.
استاد اعظمي آثار پژوهشي خود را از سن ٣۰ سالگي آغاز و كتب و مقالات متعدد ايشان از مرز يكصد اثر گذشته است كه در بيشتر كتابخانه هاي مهم دنيا از جمله آمريكا، انگلستان، سوئد، ايتاليا و ... در دسترس علاقه مندان و پژوهشگران مي باشد.
آثار استاد را مي توان به پنج دسته موضوعي تقسيم كرد:
١- سنگسر شناسي: در اين زمينه اثر گران سنگ ايشان كتاب واژه نامه سنگسري است كه براي تدوين آن، مدت ١٨ سال در زمينه گويش سنگسري تحقيق و پژوهش كرد. اين واژه نامه شامل متجاوز از پانزده هزار واژه سنگسري است و داراي مقدمه اي مفصل در مورد دستور زبان سنگسري و همچنين يادداشتهايي درباره وضع گويش شناسي سنگسري و تاريخچه واژه نامه ها و همچنين شامل پيوستي از ضرب المثل ها است. مقدمات تنظيم علمي آن به سه زبان سنگسري، فارسي و انگليسي با نظر اتحاديه جهاني ايرانشناسي و با هدايت و همكاري ايرانشناسان آلماني از دانشگاه هامبورگ و ايرانشناسان آمريكايي از دانشگاه ميشيگان و با هزينه دانشگاه ميشيگان و مؤسسه انتشاراتي فرانكلين فراهم گرديد و منتشر شد (١٣۵١) و اين اثر هم اكنون ناياب است. در مجله راهنماي كتاب (١٣۵٢) در مورد اين كتاب چنين مي خوانيم: «اثري است كاملا˝ علمي، بدون ترديد نخستين كتابي است كه در ايران بدين اسلوب استوار درباره يك لهجه مهم ايراني نشر مي شود».
كار ديگري در اين زمينه كاربرد واژه سنگسري كه به كمك پدر و مادر خود (سلطانعلي و مريم) براي نشان دادن كاربرد واژه سنگسري در قالب جمله و در دو جلد، در ١٢ بخش فراهم گرديده و توسط فرهنگستان زبان و ادب فارسي در سال ١٣۷٢ در تعداد اندك تكثير و توزيع شد.
مقالات استاد در مورد سنگسرشناسي عبارتند از: باورهاي عاميانه سنگسر (١٣٤٩)، برابري لغات برهان قاطع و واژه نامه سنگسري (١٣۵٦)، جشن هاي ملي سنگسر (١٣٤۷)، گاهنامه سنگسري (١٣٤۷) (The sangesari calender)، درمان بيماريها و زخمها در سنگسر (١٣۵۵)، سنگسر و يادگارهاي باستان (١٣٦١)،.... و همچنين آقاي اعظمي راهنماي پايان نامه ي آقاي گرنات ويندفور در مورد سنگسر به نام: verlamorpheme im sangesari, 1965 بودند كه بعدها اين شخص هم همكار استاد در تدوين واژه نامه سنگسري شد.
٢- متون پهلوي: شامل مقالاتي از جمله: آثارالباقيه و متون پهلوي(١٣٣٨)، واژه هاي هم سان در پهلوي و سنگسري(١٣۷۰)، خط در نوشته هاي پهلوي (فارسي ميانه) (١٣٦٤) و واژه هاي مركب در زبان پهلوي(١٣٦۰).
٣- تاريخ: تاريخ سنگسر، اين كتاب اجمالي از تاريخ سنگسر از باستاني ترين روزگاران تا انقلاب مشروطيت است كه در سال ١٣۷١ منتشر گرديد. گاوبارگان پادوسياني كتابي كه برداشت از تاريخ ساسانيان را به كلي تغيير داده است و درمورد بازماندگان ساسانيان در رويان است و ثابت كرده است ساسانيان به سال ٣١ هجري منقرض نشدند بلكه شاخه اي كوچك از اين خاندان تا سال ١۰۰٦ هجري در بخش غربي طبرستان فرمانروايي مي كردند. مقالاتي كه در اين زمينه به نگارش درآورده اند عبارتند از: پندار ايرانيان باستان درباره خورشيد، ماه و ستارگان،(١٣٦٨) پسوش هوروستان (آيين گله داري در روزگار باستان)(١٣۷٢)، درباره گاوبارگان پادوسياني (١٣٦٨) و ...
٤- سكه شناسي: در اين رابطه مقالات ايشان عبارتند از: ٢۵ قرن سرگذشت سكه در ايران (١٣۵٤)، تحول سكه در ايران از دوره هخامنشي تا اوايل دوره اسلامي (١٣٤٩)، سكه اي يكتا و بي همتا از دژ الموت (١٣٤٩)، سكه هاي ايران در عهد هخامنشي، اشكاني، و ساساني (١٣۵١) و سكه هاي طبرستان (١٣۵۰) و...
۵- مقالات متفرقه كه عبارتند از: مختصري درباره كوه ها (١٣۵٢)، پرندگان دز آشيب (١٣٦۷)، و يادداشتي بر پايان نوشت شاهنامه (١٣۷٢) و...
استاد در سحرگاه ١۵ آبان سال ١٣٨١ بر اثر عارضه قلبي دار فاني را وداع گفت و اينك خانم ماندانا اعظمي – برادرزاده استاد – كمر همت بسته در حال جمع آوري و تدوين مجموعه آثار اوست. اميد كه هر چه زودتر شاهد اين مجموعه عظيم و جاودانه باشيم.
با تشكر از سركار خانم ماندانا اعظمي و جناب آقاي غلامحسين صمديان كه بيوگرافي و كتابها و مقالات استاد را در اختيار اينجانب قرار دادند.
* منبع: نامه انسان شناسي، دوره اول، شماره چهارم، پاييز و زمستان١٣٨٢، صص ٢۷١-٢٦٩
نوشته شده توسط کویر در پنجشنبه شانزدهم آبان 1387 و ساعت 22:53